Beleving van een deelneemster

Paardencoaching…. 

Niets voor mij, mijn eerste gedachte als nuchtere boerendochter. De enthousiaste verhalen van mijn vriendin bleven tussen mijn oren dwarrelen, zij had inmiddels een sessie meegemaakt. We spraken er dusdanig vaak over dat mijn nieuwsgierigheid groter werd, ik ging er over lezen, Googlen enz. Zo kwamen wij met 5 vriendinnen tot de conclusie we gaan het doen! Alle vijf een volle agenda dus een datum prikken was niet eenvoudig, in februari klonk 19 mei nog heeeel ver weg. Tsja, en dan komt 19 mei steeds dichterbij….. Onderweg, in 1 auto, een en al gekwek, we waren allemaal nieuwsgierig, beetje zenuwachtig, gezond stukje spanning raasde door ons lijf, we hadden er zin in! Peter, een pracht fries paard, was er klaar voor, en wij ook, dus kom maar op! Ondanks mijn inlees en Google opsporingen wist ik nog steeds niet goed wat mij te wachten stond. Ik had geen specifieke vraag, stapte blank de bak in en probeerde mij over te geven aan het paard. Op mijn deur in de hal staat met grote letters “beleving”. En een beleving was het!  Wat een ervaring, zoveel indrukken. Een paard liegt inderdaad niet. Wat er gebeurd is niet te beschrijven of uit te leggen. En al zou ik het kunnen omschrijven, dan nog niet hier op papier. Te uniek, te mooi, te bijzonder. Meest bijzondere dat we dit met elkaar durven te delen. Terug in de auto werd er een stuk minder gekakeld dan op de heen weg, alle vijf onder de indruk, maar ook moe en voldaan. Alvorens een ieder weer naar zijn eigen stekkie ging nog even de middag evalueren op een terrasje. Mijn conclusie (en volgens mij ook van de andere meiden ) een beleving welke ik niet had willen missen! 

Bedankt Rob

Reacties kunnen niet achtergelaten worden op dit moment.